++คำที่ควรทราบก่อนการแต่งคำประพันธ์++


www.elearning.sg.or.th

http://209.85.173.104/

wassana_31@yahoo

 

 

 

 

 

 

คำเอก คำโท

คำเอก คำโท
เป็นกำหนดบังคับของโคลงและร่าย
    
1. คำเอก หมายถึง คำที่มีรูปวรรณยุกต์เอกกำกับเท่านั้น คำที่มีเสียงเอก ไม่ถือเป็นคำเอก
  2. คำโท หมายถึง คำที่มีวรรณยุกต์โท กำกับอยู่เท่านั้น

  คำครุ และคำลห

คำครุ และคำลหุ เป็นคำที่ใช้ในการแต่งฉันท์เท่านั้น
คำครุ มีสัญลักษณ์ ั คำลหุ มีสัญลักษณ์      ุ
คำครุ ครุ แปลว่า หนัก มีลักษณะดังนี้
         
1. คำที่ประสมด้วยสระเสียงยาว เช่น ปู เก นา โซ่
          2. คำทุกคำที่มีตัวสะกดไม่ว่าจะประสมด้วยสระเสียงสั้นหรือยาว
คำลหุ ลหุ แปลว่า เบา มีลักษณะดังนี้
         1. คำที่ประสมด้วยสระเสียงสั้น เช่น นะ ริ จุ เละ
         2. คำที่ออกเสียงเบา หรือออกเสียงไม่เต็มเสีย
             หรือออกเสียงเพียงกึ่งเสียง ( ครึ่งเสียง )

คำเอกโทษ คำโทโทษ

            คำเอกโทษ คำโทโทษ เป็นคำที่ใช้ในการแต่งโคลงเท่านั้น
              คำเอกโทษ โทโทษ เป็นคำที่จำเป็นต้องเปลี่ยนจากคำเดิมมาใช้คำที่ประสมวรรณยุกต์เอกหรือวรรณยุกต์โท                                 เพื่อให้ตรงตามตำแหน่งบังคับ แม้เมื่อเปลี่ยนมาใช้แล้วจะมีความหมายไม่เหมือนเดิม หรือไม่มีความหมายเลยก็ตาม
             เช่น ท่วม เปลี่ยนมาใช้ ถ้วม ( โท โทษ ) ไม่มีความหมาย
                  ช่วย เปลี่ยนมาใช้ ฉ้วย ( โท โทษ ) ไม่มีความหมาย
                  ขว้าง เปลี่ยนมาใช้ คว่าง ( เอก โทษ ) ไม่มีความหมาย
                  ข้า เปลี่ยนมาใช้ ค่า ( เอก โทษ ) ความหมายเปลี่ยนไป

 คำสร้อย

              คำสร้อย เป็นคำที่ใช้ในการแต่งโคลงเท่านั้น
              คำสร้อย ทำหน้าที่ 2 ประการ คือ เพื่อให้ใจความสมบูรณ์ความหรือทำหน้าที่ให้เกิดความไพเราะ
              คำสร้อย จะมีเพียงสองคำเท่านั้น เช่น แลพ่อ แลนา ท่านเฮย ฯลฯ
              ในโคลงสี่สุภาพจะอยู่ท้ายบรรทัดที่ 1 และบรรทัดที่ 3
              บางบทอาจมีทั้ง 2 บรรทัด บางบทอาจมีบรรทัดใดบรรทัดหนึ่ง
              หรือบางบทอาจไม่มีทั้งสองบรรทัดก็ได้ เช่น

                                 เสียงลือเสียงเล่าอ้าง อันใด พี่เอย
                         เสียงย่อมยอยศใคร ทั่วหล้า
                         สองเขือพี่หลับใหล ลืมตื่น ฤาพี่
                         สองพี่คิดเองอ้า อย่าได้ถามเผือ

  คำนำ

คำนำ เป็นคำขึ้นต้นคำประพันธ์ชนิดต่างๆ คำนำจะช่วยบอกลักษณะของคำประพันธ ์ไป ในตัวด้วย เช่น
กลอนบทละคร จะขึ้นต้นในวรรคแรกด้วยคำว่า เมื่อนั้น บัดนั้น มาจะกล่าวบทไป
กลอนดอกสร้อย จะขึ้นต้นในวรรคแรกด้วยคำว่า เอ๋ย และจะจบบทด้วยคำว่ าเอย
กลอนสักวา จะขึ้นต้นในวรรคแรกด้วยคำว่า สักวา
กลอนนิราศ จะขึ้นต้นในวรรคแรกด้วยคำว่า นิราศ



   <<ก่อนหน้านี้ | หน้าหลัก |  หน้าต่อไป  >>

 
                                                                       จัดทำโดย : นางสาววาสนา  ดาวเรือง   เลขที่ 31  สคธ.2/3